ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΕΣ ΝΟΤΕΣ...

Το φθινόπωρο πάντοτε πήγαινε χέρι χέρι με τη μουσική.  
Σκόρπιες νότες που στροβιλίζουν τις ψυχές των ανθώπων όπως τα κιτρινισμένα φύλλα των φυλλοβόλων δέντρων παραδίδονται στον άνεμο. Κόκκινο το χρώμα, κόκκινο και καφέ. Πλεγμένα ταξιδεύουν παρέα με τους ήχους του σαξόφωνου... Κόκκινη κι η ψυχή μας... Ταξιδεύει κι αυτή πάνω κάτω, ερωτευμένη με το δοξάρι ενός μαγικού βιολιού...

Γλυκιά νοσταλγία, γεμάτη μ' αρώματα και νότες...

ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ...

Μάνος Χατζιδάκης...

Πως, αλήθεια, να μπορέσεις να περιγράψεις όλα εκείνα που γεννάει στην ψυχή σου νότες βγαλμένες από τα πιο γλυκά όνειρα σου;
Πως να εξηγήσεις τι είναι αυτό που κάνει το στομάχι σου να μυρμηγκιάζει και τα άκρα σου να παραλύουν, αρνούμενα να κάνουν οποιαδήποτε κίνηση που θα βεβήλωνε την τόση ομορφιά;

Πως ν' αποτρέψεις το μυαλό απ' το να ταξιδεύει;