Κάθε φορά που μια καινούρια μέρα χάραζε, σ' έβρισκε στον σταθμό των τρένων... Καθόσουν τρεμμάμενος σ' ένα παγκάκι και τα τρένα που έφευγαν κοιτούσες... Τα τρένα που ποτέ σου πάνω τους δεν τόλμησες ν' ανέβεις... Τα κοίταζες με φθόνο για κείνους που πάνω τους κατάφερναν ν' ανέβουν για να πάνε σε μέρη μαγικά... Τα κοίταζες με θαυμασμό για κείνους που τις αλυσίδες τους πετύχαιναν να σπάσουν... Τα κοίταζες με την ελπίδα να βρεις το κουράγιο και να μπορέσεις ν' ανέβεις σ' ένα απο αυτά για να συναντήσεις επιτέλους τα όνειρα σου...