Ο ΠΟΛΕΜΟΣ...

Έρχεται σαν αρπακτικό και σου ξεσκίζει την ψυχή με τις ατσάλινες λεπίδες του τρόμου που κουβαλάει. 

Ο πόλεμος... Πόσο φριχτός, πόσο άγριος. Τις νύχτες στοιχειώνει τα όνειρά σου. Όταν σ' αφήνει, βέβαια, να κλείσεις μάτι... 

Ο πόλεμος... Η βία... Του ανθρώπου η απληστία. 

Ο πόλεμος... Φριχτός σαν εφιάλτης. Άσχημος. Βγαλμένος απ' τα σκοτάδια της ανθρώπινης ψυχής. 

Ο πόλεμος... Πόσο άγριος κι απάνθρωπος. Ποιος είναι εκείνος που άραγε τον αντέχει; Και ποιος είναι αυτός που τον χωρίζει σε δίκαιο και άδικο;



Photo: EPA/MOHAMMED SABER

ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΧΥΔΑΙΟΤΗΤΑΣ...

Χυδαιότητα είναι να βλέπεις το φόβο στα μάτια του ανθρώπου που ενώ δεν έχει τίποτα πια να χάσει, τον έκαναν να τρέμει ακόμα και τη σκιά του... Χυδαιότητα είναι να σου ρυθμίζουν τη ζωή όλοι εκείνοι που σου κλέβουν τα όνειρα... Χυδαιότητα είναι να πουλάει κάποιος την ψυχή του στο διάολο χωρίς ούτε ένα ενδοιασμό... Χυδαιότητα είναι να ζυγίζουν το βάρος σου σε χρυσάφι και όχι σε συναισθήματα... Χυδαιότητα είναι να προσπαθούν να σου κλέψουν το χρώμα απ' τη ζωή σου... Χυδαιότητα είναι να χωρίζουν τα χρώματα απ' το ουράνιο τόξο... Χυδαιότητα είναι να βλέπεις παντού γύρω σου τοκογλύφους που αγοράζουν τις αναμνήσεις και τη ζωή σου... Χυδαιότητα είναι να παίζουν με το μυαλό σου...

 

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ...

Μια φορά κι έναν καιρό, έλεγαν οι μύθοι οι παλιοί πως υπήρχε μια Θεά στον κάτω κόσμο τόσο άγρια και σκληρή που σου πάγωνε το αίμα... Στύγα τη φωνάζανε Θεοί και άνθρωποι, και την έτρεμαν όλοι τους... Στη φοβερή και τρομερή μάχη των Θεών με τους Τιτάνες, η Στύγα πήγε με το μέρος των Θεών, προσφέροντας τις πολύτιμες υπηρεσίες της απλόχερα στο πλευρό του Δία και των άλλων Θεών...