Απώλεια...

Συναισθήματα, αγκαλιές, αγαπημένα πρόσωπα, υλικά αγαθά...
Απώλεια. Πόνος. Δάκρυα.
Ποιος μπορεί το θάνατο να ορίσει; Ποιος ποτέ στα μάτια κατάφερε να τον αντικρίσει και να μη φοβηθεί;
Θάνατος... Τι να ‘ναι αλήθεια; Τέλος; Αρχή; Ταξίδι; Κενό;
Θάνατος... Ποιος μπορεί το θάνατο να συναντήσει δίχως να φοβηθεί; Ποιος;

Φόβος... Αγωνία... Ιδρώτας... Ένταση... Λύτρωση...

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ...

Έρχεται σαν αρπακτικό και σου ξεσκίζει την ψυχή με τις ατσάλινες λεπίδες του τρόμου που κουβαλάει. 

Ο πόλεμος... Πόσο φριχτός, πόσο άγριος. Τις νύχτες στοιχειώνει τα όνειρά σου. Όταν σ' αφήνει, βέβαια, να κλείσεις μάτι... 

Ο πόλεμος... Η βία... Του ανθρώπου η απληστία. 

Ο πόλεμος... Φριχτός σαν εφιάλτης. Άσχημος. Βγαλμένος απ' τα σκοτάδια της ανθρώπινης ψυχής. 

Ο πόλεμος... Πόσο άγριος κι απάνθρωπος. Ποιος είναι εκείνος που άραγε τον αντέχει; Και ποιος είναι αυτός που τον χωρίζει σε δίκαιο και άδικο;



Photo: EPA/MOHAMMED SABER