ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΟΣ...

Ημερολόγιο καταστρώματος, ημέρα πρώτη...

Το σύννεφο μας τύλιξε στη στιγμή. Δεν προλάβαμε ούτε να το δούμε καλά καλά... Ένα σύννεφο μαύρο, γεμάτο πόνο κι απελπισία. Γεμάτο μούχλα και πνιγηρό σαν την οσμή που ξεπετάγεται όταν ανοίξεις μνήμα νεκρού που δεν άντεξε και πέθανε στην εποχή της ελευθερίας. 

Είναι ωραία η δύση μονάχα όταν περιμένεις την ανατολή...

ΛΕΝΕ...

Τους ακούς να μιλάνε για μέλλον... Και χωρίς ίχνος ντροπής, να προσπαθούν να πεισουν τους ίδιους τους εαυτούς τους πως ότι γίνεται, γίνεται για το αύριο των παιδιών σου... Ντροπή... Πως μπορείς άλλο την κοροιδία να χαζεύεις; Το κάνουν για σένα, για το καλό σου... Λένε... Εσύ δεν ξέρεις, λένε, αυτοί είναι οι σοφοί της γης... Εσυ δεν ξέρεις, δε γίνεται να ξέρεις... Πως μπορείς να ξέρεις; Εσύ απλά πρέπει να υπακούς... Αυτοί ξέρουν... Λένε... Και δε ντρέπονται...