ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ...

Είναι αυτή η γλυκιά νοσταλγία που γεμίζει κάθε γωνιά του μυαλού σου με χρώματα... Χρώματα, αρώματα και λογιών λογιών θύμησες... Καλές και κακές, όμορφες και άσχημες, σημαντικές κι ασήμαντες... Και σε παίρνει απ' το χέρι να σε ταξιδέψει πίσω, εκεί που όλα ήταν στη θέση τους, με τάξη βαλμένα... 
Είναι εκείνο το άτιμο το σφίξιμο που νιώθεις στο στομάχι, κάθε φορά που κάτι σε γυρνάει πίσω στην αλάνα, εκεί που μάτωνες τα γόνατά σου καθημερινά...

  

Είναι όλα εκείνα που έρχονται απ' το παρελθόν...
art by Donald Zolan...

ΚΙ ΕΓΙΝΕΣ ΠΑΛΙ ΠΑΙΔΙ...

Τότε... Τότε που όλα μπροστά σου είναι σκοτεινά και την ψυχή σου νιώθεις φυλακισμένη σε ανήλιαγα μπουντρούμια... Τότε που δειλιάζεις να πας έστω κι ένα βήμα πιο πέρα κι ο φόβος σε κάνει να αισθάνεσαι ασήμαντος και τιποτένιος... Τότε έρχεται εκείνη η στιγμή στη ζωή σου, είναι η στιγμή που νιώθεις ανίκητη την ανάγκη να γυρίσεις πίσω... Πίσω στα χρόνια τα παλιά, τότε που όλα ήταν απλά κι ονειρεμένα...

Μονάχα η παιδική καρδιά νικάει το φόβο...

ΑΜΑΡΤΙΕΣ...

Γυρνάει το βλέμμα μου πίσω κι αντικρίζω κάθε τι όμορφο που έπλασα ως τώρα... Μα γιατί την ίδια στιγμή νώθω τόση παγωνιά; Είναι τόσο ξένο, τόσο μακρινό... Κάθε φορά που μια ξεχωριστή, γλυκιά ανάμνηση απο το παρελθόν μου επισκέπτεται τα βράδια μου, νιώθω πως απειλεί να σπάσει το γυαλί που έφτιαξα για να κρατάω φυλακισμένα τα συναισθήματα μου... Όχι... Δε θ' αφήσω στα παλιά να μου χαλάσουν την ησυχία... Κουράστηκα τόσο πολύ να ηρεμήσω τη θάλασσα γύρω μου... Δε θα σε αφήσω να μου την ταράξεις... Οχυρώθηκα πίσω απο το τείχος που ύψωσα για με χωρίσει απο σένα, εαυτέ μου... Όχι... Δε θα μου το κάνεις κομμάτια... Όχι... Ποτέ πια...

ΜΝΗΜΕΣ...

Η νοσταλγία έχει γεύση γλυκιά σα σοκολάτα... Κι έχει και το άρωμα ενός παριζιάνικου καφέ που βρέχεται απ' το Σηκουάνα τον Σεπτέμβρη... Έρχεται όπως η φθινοπωρινή βροχή και με την ένταση της ποτίζει τα ξεραμένα όνειρα σου... Κι αφήνει πάντα μια γλυκιά μυρωδιά στο τέλος, σαν τη μυρωδιά που έχει τό χώμα που μόλις δέχτηκε την ευλογία μιάς μπόρας του Νοέμβρη... Η νοσταλγία μοιάζει μ' εκείνα τ' απογεύματα στο σπίτι της γιαγιάς μας... Κι είναι φτιαγμένη απο βινύλιο που γυρνάει στις σαρανταπέντε στροφές σκορπώντας ήχους και μελωδίες απο το παρελθόν...