ΛΥΚΟΦΩΣ...

Κουράστηκες. Λυγίζεις όπου να ΄ναι, το ξέρεις πια. Το νιώθεις να 'ρχεται και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για να το σταματήσεις. Το λυκόφως της ελπίδας... Κοντεύεις δυο χρόνια τώρα. Που είσαι χωρίς δουλειά.  Που τριγυρνάς χωρίς σκοπό κι ελπίδα στης απόγνωσης τη μαύρη γειτονιά...

Στην αρχή δεν μπορούσες να το φανταστείς. Βλέπεις, ήταν τότε που πίστευες ακόμα στον εαυτό σου... 

Ε, και τι έγινε, ήταν η πρώτη σκέψη σου. Εσύ θα χανόσουν; Τόσοι άνθρωποι πιστεύουν σε σένα, έλεγες και έψαχνες.

Σκοτώνουν την ελπίδα...

ΕΙΝΑΙ ΦΟΡΕΣ ΠΟΥ...

Είναι φορές που όσο και να λάμπει το φεγγάρι, το σκοτάδι απλώνεται παντού. Μαύρο. Παγερό. Κι είναι μονάχα οι νότες που παλεύουν να το σκίσουν. Δυό τρεις νότες. Σκόρπιες. Μαγικές. Αγκαλιά μ’ ένα χαμόγελο που δεν είναι χαμόγελο αλλά αίνιγμα. 

Είναι φορές που βρίσκεται μια μαργαρίτα και διαλύει το σκοτάδι απ' την ψυχή σου...

Λευτεριά... Özgürlük... Freedom...

Γι αυτούς που ονειρεύονται... Που αγωνίζονται με την καυτή ανάσα του θηρίου απέναντι τους... Δίχως να το σκέφτονται... 
Για εκείνους που δε διστάζουν να βάλουν τις ιδέες τους πάνω κι απ' την ίδια τους τη ζωή... Και πολεμάνε γι αυτές... Αδιαφορώντας για τις πληγές από τα ρόπαλα της εξουσίας... Γιατί νοιάζονται περισσότερο για τις πληγές της ψυχής τους... 

Ο έρωτας είναι επανάσταση... Η επανάσταση είναι έρωτας...

COMANDANTE CHE GUEVARA...

Σαρανταπέντε χρόνια πέρασαν απο τη στιγμή που δολοφόνησαν τον άνθρωπο που ενσάρκωσε τις ελπίδες κάθε ονειροπόλου στον πλανήτη μας... Σαραντάπέντε χρόνια μας χωρίζουν απ' την ώρα που οι σφαίρες των πληρωμένων δολοφόνων της C.I.A. βρήκαν το στόχο τους... Τότε οι φονιάδες του πίστεψαν οτι, με τη δολοφονία του, θα έσβηναν και τη μνήμη του... Πως θα έστελναν ένα ηχηρό μήνυμα σε όλους εκείνους που κοιμόταν κάτω απ' τη φωτογραφία του για τη δύναμη τους... Πως θα τελείωναν μια για πάντα με τους ''ενοχλητικούς'' επαναστάτες που στήθηκαν με θράσος απέναντι στις σφαίρες τους... Πόσο γελάστηκαν όμως...