Το φθινόπωρο πάντοτε πήγαινε χέρι χέρι με τη μουσική.
Σκόρπιες νότες που στροβιλίζουν τις ψυχές των ανθώπων όπως τα κιτρινισμένα φύλλα των φυλλοβόλων δέντρων παραδίδονται στον άνεμο. Κόκκινο το χρώμα, κόκκινο και καφέ. Πλεγμένα ταξιδεύουν παρέα με τους ήχους του σαξόφωνου... Κόκκινη κι η ψυχή μας... Ταξιδεύει κι αυτή πάνω κάτω, ερωτευμένη με το δοξάρι ενός μαγικού βιολιού...
Σκόρπιες νότες που στροβιλίζουν τις ψυχές των ανθώπων όπως τα κιτρινισμένα φύλλα των φυλλοβόλων δέντρων παραδίδονται στον άνεμο. Κόκκινο το χρώμα, κόκκινο και καφέ. Πλεγμένα ταξιδεύουν παρέα με τους ήχους του σαξόφωνου... Κόκκινη κι η ψυχή μας... Ταξιδεύει κι αυτή πάνω κάτω, ερωτευμένη με το δοξάρι ενός μαγικού βιολιού...
 |
| Γλυκιά νοσταλγία, γεμάτη μ' αρώματα και νότες... |
