Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013

ΝΑ ΣΥΝΗΘΙΖΕΙΣ...

Το χειρότερο όλων είναι να συνηθίζεις... Να συνηθίζεις τον πόνο, να βλέπεις τη βαρβαρότητα και να μην σου κάνει εντύπωση καμιά. Να αισθάνεσαι μα να μη νιώθεις το παγωμένο, γυάλινο βλέμμα του ανθρώπου που κάθεται σ’ ένα παγκάκι περιμένοντας το τίποτα.

Το χειρότερο είναι να συνηθίζεις την οσμή του θανάτου...
Το χειρότερο όλων είναι να ζεις μια ζωή σα να ‘βλεπες ταινία. Που οι πρωταγωνιστές είναι οι άλλοι κι εσύ είσαι απλά ο θεατής.  Να πιστεύεις πως δεν υπάρχει τίποτα που να μπορείς να κάνεις γιατί σου είαι αδύνατον να μπεις μεσα στο πανί ή ν’ ανέβεις στη σκηνή. Να συνηθίζεις την εικόνα ανθρώπων που κρυώνουν, ανθρώπων που συνωστίζονται για μια θέση στο συσσίτιο της γειτονιάς σου. Να φοβάσαι μην τυχόν και χάσεις το σπίτι σου μα να μην περνάει απ’ το μυαλό σου πως κι όλοι αυτοί που χαλάνε την αισθητική της εξοπυσίας σε πάρκα και πλατείες είχαν κάποτε ένα σπίτι... Να γνωρίζεις πως τόσοι και τόσοι φίλοι σου κρύβονται γεμάτοι με ντροπή γιατί τους έβγαλαν στην ανεργία και να μη σε πιάνει το στομάχι. 

Και να περιμένεις. Δίχως να ξέρεις τι να περιμένεις. Υπομονετικά, χωρίς φωνές και γκρίνια... Να περιμένεις να αλλάξει ο κόσμος γύρω σου. Μα να μην κάνεις τίποτα γι αυτό...  Να περιμένεις τη στιγμή που θα ‘ρθει κι η σειρά σου και να μην κάνεις τίποτα για να το σταματήσεις. Να βλέπεις το παιδί σου να ετοιμάζεται να παλέψει έναν αγώνα δίχως όπλα και να μην το παίρνεις αγκαλιά για να το σώσεις.

Απλά να περιμένεις...

2 σχόλια:

  1. http://pistos-petra.blogspot.gr/2013/06/blog-post_3.html
    Καλό ξημέρωμα.
    Καλές γιορτές, αμήν........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να σχολιάσω πως τα κείμενα σου νιώθω σα να τα έγραψα κι εγώ το θεωρώ πλεονασμό... Καλές γιορτές, μα πάνω απ' όλα καλή δύναμη, καλή μου φίλη...

      Διαγραφή