Κυριακή, 21 Ιουλίου 2013

ΦΟΒΗΘΗΚΕΣ...

Έχτισες τα όνειρα σου πάνω στην άμμο. Κι αυτά κάθε που φυσάει φεύγουν μακριά... Φοβήθηκες να τα χτίσεις πάνω στο βράχο. Μην τυχόν και πληγώσεις τα χέρια σου. Και πληρώσες στο τέλος  με κόστος την ψυχή σου... 

Φοβήθηκες! Και φωνάζεις όλο και πιο δυνατά για να κρύψεις το φόβο σου...

Έφτιαξες μια γυάλα από αδιάφανο υλικό και τη γέμισες με αδιαφορία. Μήπως και καταφέρεις και φυλακίσεις τις επιθυμίες σου μέσα. Τρόμαξες, βλέπεις, στην ιδεά πως θα τις μοιραζόσουν με τον άλλον. Και ξέχασες έτσι πως ο άλλος είσαι εσύ. Μα όταν θέλησες να συναντήσεις τις καλά κρυμμένες επιθυμίες σου, δεν μπορούσες πια να τις βρεις μέσα στη γυάλα...
Φοβήθηκες ν΄αντικρίσεις κατάφατσα τον εαυτό σου, αρνήθηκες να δώσεις το χέρι σου για να βοηθήσεις τον άλλο. Βλέπεις ήξερες βαθιά μέσα σου πως ο άλλος είναι ίδιος με σένα κι ας μοιάζει να είναι τόσο διαφορετικός.
Πάθαινες ίλιγγο κάθε φορά που σκεφτόσουν ν' αγγίξεις τ' αστέρια και να πετάξεις ψηλά στον ουρανό. Έγινες, βλέπεις, μαλθακόε απ' την καλοπέραση και φοβόσουν πως ακόμα κι αν καταφέρεις ν' ανεβείς θα πέσεις με πάταγο ξανά στο χώμα...
Έτρεξες να κρυφτείς στην πρώτη σταγόνα αλληλεγγύης, τρέμοντας απ' το φόβο μη φανερώσεις πως είσαι κι εσύ αδύναμος όπως οι άλλοι.
Και τώρα που είναι η τελευταία σου ευκαιρία να σταθείς στα πόδια σου, φοβάσαι πως δεν θα σε κρατήσουν. Κι απλώνεις το χέρι σου να βρεις από κάπου να κρατηθείς.



Έλα! Έλα μαζί... Κοίτα γύρω σου, υπάρχουν ακόμα κάποιοι που αντιστέκονται! Μαζί μπορείτε τη γη να πάτε μια ανάσα πιο αριστερά... Και το φόβο να νικήσετε για πάντα.
Μόνο μαζί μπορείτε...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου