Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΚΥΡΙΕ CASILLAS...

Είναι βέβαιο πως πολλές καρδιές χτύπησαν πιο έντονα στη θέα του Ισπανού εστιάτορα που αποτέλεσε τον κυματοθραύστη πάνω στον οποίο συνετρίβη η κρατική βαρβαρότητα στις πρόσφατες διαδηλώσεις της Μαδρίτης... Του ανθρώπου που δε δίστασε να ορθώσει το ανάστημα του για να προφυλάξει αυτό που πίστευε εκείνη τη στιγμή για δίκαιο και όμορφο... Του καθημερινού προσώπου που κέρδισε πολλά περισσότερα απο τα δεκαπέντε λεπτά δημοσιότητας που όλοι δικαιούμαστε, όταν μέσα σε μια στιγμή μεταλλάχτηκε σε σύμβολο για εκατομύρια ανθρώπους που μέχρι χθες αγνοούσαν την ύπαρξη του...


Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2012

ΣΗΜΕΡΑ ΒΓΗΚΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ...

Σήμερα βγήκα στο δρόμο γιατί κοιτάζοντας το φεγγάρι, ακόμα ονειρεύομαι... Γιατί η μέρα ήταν όμορφη απ' την αρχή της... Γιατί ακόμα πιστεύω πως ο κόσμος μας μπορεί να γίνει έστω και λίγο πιο όμορφος αύριο... Γιατί θέλω η μουσική που ακούγεται γύρω μου να μην είναι ο ήχος της αρβύλας ή της ερπίστριας... Γιατί το δικό μου ουράνιο τόξο θέλω να 'χει όλα τα χρώματα του κόσμου... Γιατί στη ζωή τίποτα δεν χαρίζεται παρά κατακτιέται μονάχα με αγώνες... Γιατί η ιστορία γράφεται πάντα στους δρόμους...
 

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

ΑΓΓΙΖΩ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ...

Σηκώνω το χέρι μου για ν' αγγίξω το ανέφικτο... Το αδύνατο... Δεν μπορεί να με σταματήσει πια τίποτα... Όσο αναπνέω, παλεύω γι όλα εκείνα που κάποτε θεωρούσα αυτονόητα... Ειρήνη, αγάπη, ευημερία... Επιβίωση... Κανένας δεν είναι ικανός να μου χαμηλώσει τον ορίζοντα... Το βλέμμα μου σταματάει στο άπειρο... Και μετά πάει ακόμα πιο πέρα κι απ' αυτό...

Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2012

ΟΝΕΙΡΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗΣ ΝΥΧΤΟΣ...

Χθες το βράδυ είδα στον ύπνο μου οτι ξυπνήσαμε και έβρεχε τόσο δυνατά που ξέβαψαν όλοι οι άνθρωποι του κόσμου... Δεν μπορούσες πια να ξεχωρίσεις ποιός ήταν λευκός και ποιός μαύρος... Ποιός ανήκε στην κίτρινη φυλή και ποιός ήταν ερυθρόδερμος... Κι όταν πήγα να ρωτήσω αν κάποιος γνώριζε τι 'χε γίνει, είδα μ' έκπληξη πως όλοι μας μιλούσαμε την ίδια γλώσσα... Και πως η λέξη Θεός προφερόταν το ίδιο απ' όλους τους ανθρώπους...

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2012

ΑΝΕΡΓΟΣ ΕΙΣΑΙ, ΟΧΙ ΑΔΥΝΑΜΟΣ...

Στην αρχή νιώθεις το έδαφος να υποχωρεί κάτω απο το βάρος της στιγμής... Δεν μπορεί, δεν είναι δυνατόν, λες, να συμβαίνει αυτό σε σένα... Είναι αδύνατον απο τη στιγμή που ήσουν τόσο εντάξει στις υποχρεώσεις σου... Κι όμως... Ο εργοδότης σου ήταν σαφέστατος... Μετά απο τόσα χρόνια προσφοράς σου στην επιχείρηση, σου είπε με μπόλικη δόση σαδισμού στα μάτια του, πως πρέπει να γίνεις η Ιφιγένεια που θα επιτρέψει ξανά στους ούριους ανέμους να σπρώξουν τα ακίνητα, εδώ και καιρό, πανιά της...  



Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

ΥΠΑΚΟΗ...

Πραγματικά δεν μπορεί να το χωρέσει ο νους του ανθρώπου το πόσο εύκολα μπορεί να οδηγηθεί κάποιος σε πράξεις που υπο άλλες συνθήκες δε θα σκεφτόταν καν και σε αποδοχή καταστάσεων που δε θα τις άντεχε κανονικά ούτε για ένα δευτερόλεπτο... Πως μπορεί κάποιος να καταντήσει πειθήνιο όργανο των λίγων και εκλεκτών, πηγαίνοντας κόντρα στη συνείδηση του και τις αρχές του... Ή πως μπορεί να συμπεριφέρεται σε συνανθρώπους του με τρόπο που δε θα μπορούσε ούτε να φανταστεί στο παρελθόν...

Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2012

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ...


Ωστε έτσι λοιπόν... Αυτό ήταν το γιατρικό για όλα τα δεινά που ζούμε τα τελευταία χρόνια... Ρε πως δεν το 'χαμε σκεφτεί τόσο καιρό... Δεκατρείς ώρες δουλειά, για έξι μέρες την εβδομάδα... Δουλειά δεν ήθελες κακομοίρη μου τόσο καιρό τώρα; Που μου πήγαινες απ' τ' αξημέρωτα στον Ο.Α.Ε.Δ. της γειτονιάς σου μπας και βρεις κάτι; Πάρε να 'χεις τώρα... Δουλειά να δεις, να φαν' κι οι κότες... Ποιά κρίση και ποιά ανεργία; Ποιά υποαπασχόληση και ποιά έλλειψη επενδύσεων; Ρολόγια θα γίνουμε απ' την πολύ δουλειά...



Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2012

ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΤΟ ΦΟΒΟ...

Ο Όμηρος στην Ιλιάδα, τον περιέγραψε ως κάτι παγερό... Ο Ησίοδος στην Κοσμογονία, χαρακτήρισε το φόβο ως πορθητή στη μάχη... Ο Παυσανίας όταν τον αντίκρισε σε μια λάρνακα στην Ολυμπία, τον περιέγραψε με κεφάλι λιονταριού πάνω στην ασπίδα του βασιλιά των Αχαιών, αναφέροντας πως αυτός είναι ο φόβος των θνητών και τον κρατεί ο Αγαμέμνονας... Ο Ευριπίδης έγραψε πως το μόνο που μπορεί να νικήσει το φόβο είναι η λογική... Ο Αντισθένης πίστευε πως όποιος φοβάται τους άλλους, τελικά υποδουλώνεται σε αυτούς... Ακόμα και οι Φαραώ της Αιγύπτου γνώριζαν πως υποτάσσουν τα πλήθη τιμωρώντας τους αθώους και όχι τους ένοχους... Ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ τόνισε πως το μόνο που έχουμε να φοβηθούμε είναι ο φόβος...

Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2012

Ξεκίνημα...


Είναι στ' αλήθεια πολλές οι φορές που προσπαθεί κανείς ν' ακούσει τους ήχους της σιωπής... Ήχους γλυκούς, ήχους νοσταλγικούς... Ήχους που μιλάνε κατευθείαν στη καρδιά του...
Μα ένα πράγμα είναι βέβαιο... Πως αν δεν ανοίξει αληθινά την ψυχή του, είναι σχεδόν απίθανο να τα καταφέρει...